سلامتی نعمتی است (گرانبها) که انسان از ادای شکر آن عاجز و ناتوان است.

آدرس :

کرج - چهارراه طالقانی به سمت میدان شهدا -برج حکیم -طبقه ششم

دسته: عمومی

کلینیک دکتر خسروینوشته هاعمومی
Platelet-rich plasma
عمومی ادمین

PRP

پی آر پی (PRP) مخفف کلمه “پلاسمای غنی از پلاکت” است. این یک روش درمانی است که از خون خود فرد برای تحریک ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده استفاده می‌کند. در این روش، خون بیمار گرفته می‌شود و پس از جداسازی پلاکت‌ها و غنی‌سازی آنها، پلاسمای غنی از پلاکت به ناحیه آسیب‌دیده تزریق می‌شود.

روش کار:

مقدار کمی خون از بیمار گرفته می‌شود.
خون در دستگاه سانتریفیوژ قرار می‌گیرد تا پلاکت‌ها از سایر اجزای خون جدا شوند.
پلاکت‌های غنی‌شده به همراه مقداری از پلاسما، دوباره به ناحیه مورد نظر تزریق می‌شوند.

کاربردهای پی آر پی:

جوان‌سازی پوست: تحریک کلاژن‌سازی و کاهش چین و چروک.
درمان ریزش مو: تقویت ریشه‌های مو و تحریک رشد مجدد.
ترمیم آسیب‌های عضلانی و اسکلتی: مانند آسیب‌های ورزشی، آرتروز زانو و شانه.
بهبود زخم‌ها: تسریع روند ترمیم زخم و کاهش اسکار.

مزایای پی آر پی:

استفاده از خون خود فرد: کاهش خطر واکنش‌های آلرژیک و عفونت.
روش کم تهاجمی: نیاز به جراحی ندارد و معمولاً به سرعت قابل انجام است.
اثرات طبیعی: با تحریک فرآیندهای ترمیم طبیعی بدن، نتایج طولانی‌مدت‌تری دارد.

نکات مهم:

ماندگاری نتایج پی آر پی به عوامل مختلفی مانند محل تزریق، نوع آسیب و شرایط بیمار بستگی دارد.
ممکن است برای رسیدن به نتایج مطلوب، نیاز به چندین جلسه درمانی باشد.
قبل از انجام پی آر پی، مشورت با پزشک متخصص ضروری است تا از مناسب بودن این روش برای شما اطمینان حاصل شود.
Ozone therapy
عمومی ادمین

اوزون تراپی

کاربردهای اوزون تراپی
اوزون درمانی روشی مدرن است که به افزایش میزان اکسیژن خود، تقویت سیستم ایمنی، فعال شدن آنتی اکسیدان های طبیعی بدن و سریع تر شدن روند گردش خون کمک می کند و به همین دلیل، تاثیر زیادی روی بهبودی فرد و بازگرداندن عملکرد طبیعی به منطقه آسیب دیده دارد.

موارد کاربرد اوزون درمانی

اوزون درمانی روشی مدرن است که به افزایش میزان اکسیژن خود، تقویت سیستم ایمنی، فعال شدن آنتی اکسیدان های طبیعی بدن و سریع تر شدن روند گردش خون کمک می کند و به همین دلیل، تاثیر زیادی روی بهبودی فرد و بازگرداندن عملکرد طبیعی به منطقه آسیب دیده دارد.
در موارد زیر، از اوزون درمانی برای درمان بیماری های مربوط به سیستم حرکتی و اسکلتی انسان استفاده می شود:
درمان بیرون زدگی دیسک بین مهره ای و فتق دیسک
درمان دیسک کمر
درمان تنگی کانال نخاع کمر
درمان دیسک گردن
درمان آرتروز زانو
درمان آرتروز شانه
درمان آرتروز لگن
درمان التهاب تاندون(بورسیت شانه، زانو، آرنج و لگن)
علاوه بر اینها، ازون تراپی برای سایر مشکلات و بیماری ها نیز موثر است و به بهبود سریع فرد کمک می کند. جالب است بدانید که تاثیر ازن درمانی در موارد زیر نیز اثبات شده است:
درمان دیابت
درمان زخم و جای سوختگی
درمان مشکلات مربوط به سیستم ایمنی مانند ایدز و…
درمان سردرد
درمان بیماری های مربوط به سیستم گوارش
درمان عفونت دندانی، درمان تبخال و زخم داخل دهان
درمان پسوریازیس، آسم و کهیر
درمان پارکینسون
و…
Arthroplasty
آموزشات عمومی, اموزشات تخصصی, عمومی, مقالات ادمین

تعویض مفصل زانو یا آرتروپلاستی

تعویض مفصل زانو یا آرتروپلاستی (Arthroplasty) ، عمل تعویض مفصل زانو است که طی آن مفصل آسیب دیده بیمار بطور کامل جایگزین می گردد.
یکی از رایج ترین عللی که باعث می شود که بیماران برای تعویض مفصل زانو اقدام کنند ، درد شدید زانو ، ناشی از آسیب ، تصادف ،بیماری های مزمن و یا ساییدگی مفصل زانو است ، که این درد شدید خود به عوامل زیادی مانند محل درد زانو که ممکن است پشت زانو ، زیر زانو، کشکک یا … یا سن افراد بستگی دارد ، زیرا ساییدگی زانو معمولا با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد.
این عمل جراحی زمانی انجام می‌شود که ناراحتی های ناشی از استرس و آرتریت مفصلی زانو با درمان غیر جراحی نمی تواند کنترل شود و به شدت کیفیت زندگی بیمار را تحت تاثیر قرار می‌کند.
عملکرد این مفاصل مصنوعی ، طبیعی بوده و به طور معمول بسته به شرایط و نحوه استفاده ،طول عمر بالایی دارند . ولی اگر مفصل در طول زندگی فرد دچار اضافه بار بیش از حد ناشی از اضافه وزن ، تمرین شدید فیزیکی و غیره شود دچار شکستگی ، دررفتگی یا جداشدگی می شود.
عمل تعویض مفصل زانو باید توسط پزشک جراح ارتوپد ماهر انجام شود، اما این تنها عامل موفقیت تعویض مفصل زانو نیست. بدیهی است که بیمار نیاز به زمان معالجه ، درمان بسیار دقیق و مداوم توانبخشی دارد.
تیم پزشکی جراحی ، دستورالعمل‌های دقیقی در مورد مراحل بعد از عمل ارائه می‌دهد ، که شامل مراقبت از زخم جراحی ، تغذیه ، تمرینات توانبخشی هدایت شده توسط یک فیزیوتراپیست و غیره است.

چه افرادی باید برای تعویض مفصل زانو اقدام کنند؟

زانو از استخوان فمور ران ، درشت نی پروگزیمال، کشکک ،رباط ها و تاندون ها ساخته شده است. مفصل زانو ، پیچیده ترین و بزرگترین مفصل بدن می باشد. بسیاری از بیماریها از جمله استئوآرتریت زانو یا ساییدگی زانو باعث می شوند تا فرد درد زیادی را تجربه کرده و ناچار به تعویض مفصل زانو شود، اما قبل از عمل جراحی در مراحل اولیه استئوآرتریت زانو ، پزشک توصیه به کاهش وزن و تغذیه مناسب و ورزش می کند.
بیمار می تواند از داروهای ضد التهابی و تسکین دهنده نیز استفاده کند ، اما بعد از مدتی که این موارد اثرگذار نیست و درد مزمن و مستمر شامل حال بیمار می شود، بیمار ناگزیر به انجام عمل جراحی تعویض مفصل زانو برای بازگرداندن کیفیت زندگی و کاهش درد می شود .

مزایای عمومی عمل جراحی تعویض مفصل زانو

از آنجاییکه مفصل زانو یکی از مفاصل بسیار مهم بدن به شمار می رود عمل جراحی مفصل زانو نیز دارای اهمیت است. در ادامه شما را با مزایای عمومی آن آشنا خواهیم کرد.
1 . از بین بردن درد زانو
درد ، بدون شک علت اصلی است که بیمار را مجبور به انجام عمل جراحی تعویض مفصل زانو می کند. بهبود درد بعد از عمل جراحی بی چون و چرا و مسلم است.
اکثر بیماران پس از عمل جراحی درد کمتر و افزایش فعالیت و کیفیت زندگی را تجربه می کنند.
حدود 80 تا 95 درصد افراد ، پس از عمل جراحی پروتز زانو بهبود درد را گزارش داده اند.
عمر مفاصل مصنوعی بین 20 تا 25 سال است ولی بطور کلی این زمان بستگی به نحوه زندگی و استفاده فرد دارد . حتی در افراد سالم نیز ، نوع نشستن ، دو زانو یا چهار زانو نشستن ، در سالم ماندن مفاصل تاثیر دارد .
هنگامی که این اتفاق می‌افتد جراحان ارتوپدی توصیه می کنند که عمل تجدید جراحی زانو داشته باشند.
2 . تغییر شکل مفصل
هنگامی که فردی نیاز به عمل تعویض مفصل زانو داشته باشد ، زانوهایش به شکل پرانتزی یا ضربدری می شود. پروتز زانو یا همان مفصل مصنوعی ، با تاثیر بر ‏مفصل ران باعث تصحیح حالت ضربدری یا پرانتز زانو میشود.
بدون شک پس از قرار دادن پروتز زانو ، تحرک مفصل بهبود می‌یابد. اما بهبود با قرار دادن پروتز پایان نمی یابد. پس از بهبودی از جراحی ، تقویت استخوانها و ساختارهای عضلات ضروری خواهد بود.
راه رفتن با عصا ، چوب زیر بغل یا واکر برای ۴ تا ۶ هفته پس از عمل جراحی توصیه می شود. این طبیعی است که در ابتدا قوس مفصلی کامل نباشد ، اما به تدریج متوجه پیشرفت توانبخشی می شوید.
3 . استقلال در زندگی روزمره
بیمارانی که از وضعیت زانوی خود رنج می‌برند و نیاز به عمل جراحی دارند ، دچار تغییر در زندگی می شوند.
بیماران ، قبل از عمل جراحی ، برای انجام فعالیت‌های عادی و روزمره زندگی ، بطور کامل به اطرافیان خود ، وابسته هستند.
پس از عمل تعویض مفاصل زانو ، به دلیل کاهش درد و بهبود کیفیت کیفیت زندگی استقلال خود را به دست آورده و حتی ممکن است میزان فعالیت بدنی و عملکرد بیشتری انجام دهند.
4 . بهبود کیفیت زندگی با تعویض مفصل زانو
درصد بالایی از بیماران پس از آرتروپلاستی کامل زانو ، درد کم یا خفیفی دارند .اما برای انجام فعالیت های اساسی روزمره زندگی هیچ مشکلی برای خرید و وظایف اداری ، راه رفتن و غیره ندارند.
این بیماران که تا قبل از عمل جراحی بسیار ناتوان بودند، بهبود زیادی را در کیفیت زندگی شان مشاهده خواهند نمود.

شرایط لازم برای عمل جراحی تعویض مفصل زانو

برای انجام عمل آرتروپلاستی باید به پزشک متخصص و متبحر مراجعه کنید . قبل از عمل، تمام تاریخچه پزشکی خانوادگی بیمار تهیه و بررسی می‌شود. پزشکی که این عمل را انجام می دهد ممکن است سایر آزمایش ها را برای درک عملکرد وضعیت مفصل شما انجام دهد.
پزشک ممکن است ،آزمایش تراکم استخوان یا تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای بررسی مفاصل ، را تجویز کند.
بیمار می تواند تا ۲ ساعت قبل از عمل ، مایعات بنوشد . اگر پزشک توصیه ای داشت ، حتما به آن عمل کنید .
قبل از عمل، در مورد تمام داروهای شیمیایی و گیاهی که مصرف کرده اید ، با پزشک صحبت کنید و او را از همه آلرژی های دارویی خود و هرگونه مشکل سلامتی که ممکن است داشته باشید مطلع کنید.
برای راحتی در خانه بعد از مرخص شدن از بیمارستان ، بهتر است برخی از موارد را در خانه قبل از جراحی تغییر دهید. به عنوان مثال اگر در خانه شما پله وجود دارد، مطمئن شوید که مجبور نیستید برای دستیابی به چیزهایی که نیاز دارید از پله‌ها بالا و پایین بروید. توصیه می شود بیشتر از فعالیت های روزانه خود را در طبقه ای که حمام در آن واقع شده است ، انجام دهید.

آیا نتیجه عمل تعویض مفصل زانو دائمی است؟

تعویض مفصل زانو یک روش جراحی است که معمولاً در موارد شدید آسیب مفصل زانو یا در برخی از موارد آرتروز زانو انجام می‌شود. هدف از این جراحی، بهبود عملکرد زانو و کاهش درد و نقصان حرکت است. اما آیا نتیجه عمل تعویض مفصل زانو دائمی است یا خیر، به عوامل مختلفی بستگی دارد.
عواملی که ممکن است تاثیرگذار باشند:
1. درستی انجام جراحی: اگر جراحی به درستی انجام شود، ممکن است نتیجه بهبودی دائمی داشته باشد.
2 . توانایی ترمیم بدن: قدرت ترمیم بدن نقش مهمی در موفقیت عمل جراحی دارد. بعضی از افراد بهترین نتیجه را به دست می‌آورند، در حالی که دیگران ممکن است با مشکلات پس از جراحی مواجه شوند.
3 . میزان فعالیت بعد از جراحی: حفظ و بهبود حرکت و فعالیت پس از جراحی نقش مهمی در دوام نتیجه عمل دارد.
4 . موارد همزمان: وجود بیماری‌ها یا مشکلات دیگری در بدن می‌تواند تاثیرات نهفته داشته باشد.
5 . تغییرات زندگی: تغییرات در سبک زندگی و فعالیت‌های روزمره نیز می‌توانند بهبود یا تاثیر منفی داشته باشند
بسیاری از افراد پس از جراحی تعویض مفصل زانو بهبود یافته و زندگی فعال و توانمندی دارند، اما برخی افراد ممکن است با مشکلاتی روبرو شوند. این مسئله به ویژه در مواردی که جوانان در سنین جوانی جراحی را انجام می‌دهند، مطرح است زیرا ممکن است نیاز به تعویض دوباره مفصل در طول زمان پیش آید.
برای بهترین نتیجه پس از عمل، افراد به توصیه‌های پزشکان خود باید رعایت کنند و فرآیند توانبخشی را با دقت ادامه دهند.

مناسب ترین سن برای جراحی تعویض مفصل زانو

از آنجا که طول عمر مفاصل مصنوعی 20 تا 25 سال است ، بهتر است این عمل قبل از ۶۰ سالگی انجام نشود مگر اینکه بیمار انتخاب دیگری نداشته باشد . به عنوان مثال ، در معاینات ، سائیدگی مفصل زانو دیده شود یا بیمار درد زیادی داشته باشد. در این صورت جراح اقدام به جراحی و تعویض مفصل زانو می کند.

دوره نقاهت عمل تعویض مفصل زانو

این جراحی معمولا دو ساعت طول می کشد. بیمار در اتاق ریکاوری بیدار خواهد شد و احتمالا دچار سرگیجه ، درد و حالت تهوع خواهد بود و تحت نظر خواهد بود . بیمار بعد از عمل، ۳ تا ۵ روز در بیمارستان بستری می ماند ، زیرا بیمار برای بهبودی به این زمان نیاز دارد تا پزشک از سلامت عمومی بیمار مطمئن شود.
اکثر بیماران بعد از عمل ، درد و تورم دارند. داروهای ضد درد می تواند این ناراحتی را کنترل کند . از آنجا که بعد از این عمل جراحی امکان تشکیل لخته خون وجود دارد ، پزشک ممکن است برای بیمار داروهایی برای جلوگیری از تشکیل لخته خون نیز تجویز کند.
پس از انجام عمل جراحی، تا زمانی که مفصل ، بهبود یابد ، حرکت کردن مشکل خواهد بود و بیمار ممکن است برای راه رفتن ، به عصای زیر بغل برای راه رفتن نیاز داشته باشد .
در همان زمان نیاز به فیزیوتراپی و تمریناتی برای تقویت زانو دارد . پزشک و فیزیوتراپ همچنین به بیمار در مورد فعالیت‌هایی که برایش خطرناک نیست راهنمایی های لازم را ارائه می دهند.
فیزیوتراپیست تمرینات را برای به حداکثر رساندن قابلیت زانو به بیمار آموزش خواهد داد.
طول دوره بهبود از فردی به فرد دیگر متفاوت است . اما به طور کلی لازم است بیمار بین ۳ تا ۶ هفته منتظر بماند تا فعالیت‌های معمول خود را دوباره ادامه دهد.

خطر و اقدامات احتیاطی

برخی از خطرات در همه روش‌های جراحی رایج هستند . این خطرات به عوامل بسیاری از جمله نوع جراحی و وضعیت پزشکی بیمار بستگی دارد.
عوارض جانبی احتمالی دیگر اگرچه بسیار نادر می باشند اما شامل عوارض جانبی بیهوشی ، اختلالات تنفسی ، عفونت ، خونریزی و مرگ می باشد.
اگرچه تعویض مفصل زانو با استفاده از پروتز به طور کلی امن در نظر گرفته می شود ، اما هنوز هم می تواند با عوارض جانبی همراه باشد . عفونت ، که ممکن است در اثر برش در جایی که پروتز قرار می گیرد رخ دهد. اگر درد یا تورم وجود داشته باشد که باید بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید.
لخته های خون نیز می توانند شکل بگیرند . این لخته ها می توانند در پا تشکیل شده و باعث التهاب رگ های خونی شوند . آنها همچنین می توانند به قلب ، مغز یا ریه منتقل شده و باعث حمله قلبی ، سکته مغزی یا آمبولی ریوی شوند. بهتر است قبل از انجام جراحی از پزشک خود در مورد خطر لخته شدن خون و نحوه جلوگیری از این عوارض سوال کنید.
در نهایت اگر مشکلی در مفصل مصنوعی وجود داشته باشد ، می تواند از بین رفته یا دچار شکستگی، جدا شدگی شده و یا سفت شدن آن شود .
اگر موارد بالا اتفاق بیفتد ، ممکن است نیاز به معاینه و درمان جدید داشته باشید ، تا مشخص شود که چرا مفصل مصنوعی زانو به درستی کار نمی کند.
پس از انجام مراحل اگر در مورد علائم ، سولات خاصی دارید حتما با پزشک خود صحبت کنید و سوالات خود را برای مطمئن شدن در مورد تمام خطرات ، عوارض ، عوارض جانبی و اقدامات احتیاطی از پزشک مربوطه بپرسید.

علت درد بعد از تعویض مفصل زانو

درد ، پس از عمل جراحی آرتروپلاستی ، می تواند علت های مختلفی داشته باشد . در بیشتر موارد درد با فیزیوتراپی درمان می شود. با این حال اگر درد ادامه یابد ،علل آن ممکن است زمینه‌ای باشد . به عنوان مثال آسیب ساختارهای اطراف ، مانند اعصاب و تاندون ممکن است عامل درد باشد.
اگر درد در مفصل زانوی آسیب دیده باشد اما در پا احساس نشود ، می‌تواند ناشی از انسداد عروقی (ترومبوز) باشد.
از آنجایی که استخوان نیز باید هنگام اتصال پروتز ، تنظیم شود، شکستگی های تصادفی استخوان (استخوان ران) ممکن است رخ دهد ، که در طول عملیات قابل مشاهده نیست. بیماران مسن با از دست دادن استخوان (پوکی استخوان) ممکن است حتی پس از استفاده از پروتز، شکستگی های اطراف پروتز را تجربه کنند. این اتفاق ، زمانی می افتد که از زانو به شدت کار کشیده می‌شود.
اعمال فشار بیش از حد بر روی مفصل زانو بعد از جراحی ، و یا عفونت نیز میتواند یکی از دلایل درد پس از عمل تعویض زانو باشد .
تورم ، قرمزی یا گرم شدن زانو به طور ناگهانی ، را باید به عنوان علامت هشدار در نظر گرفت . توجه داشته باشید که اگر ترشح ناگهانی و تب در ناحیه عمل رخ داد ، مهم است که یک بررسی توسط پزشک انجام شود ، زیرا ممکن است التهاب جدی باشد.
التهاب ،همچنین می تواند علائم آنفولانزا مانند خستگی ، سردرد و درد عضلانی را داشته باشد.
اگر درد خفیف ، تورم و رنگ آبی درپا ایجاد شود ممکن است انسداد عروق پا رخ داده باشد، این عوارض معمولا در مدت کوتاهی پس از عمل اتفاق می‌افتند.

تشخیص علت درد

برای تعیین علت درد در زانو ، مفصل زانو مورد بررسی قرار می گیرد. در این مورد به عنوان مثال طی معاینه ممکن است متوجه جابجا شدگی ،قرمزی و تورم شوند.
سی تی اسکن و Scintigraphy می‌توانند جابجا شدن شل شدن و دررفتگی پروتز را نشان دهند. علاوه بر این آزمایش خون برای این که ممکن است التهاب وجود داشته باشد، انجام می شود.
ورزش و فیزیوتراپی پس از عمل تعویض مفصل
زانو یا هر عمل جراحی مفصل دیگر، بخش مهمی از فرآیند بهبود و توانبخشی است. این فعالیت‌ها به شما کمک می‌کنند عمل جراحی را بهتر جا بنهید، عضلات و مفاصل را تقویت کنید، درد را کاهش دهید و بهبود حرکت را تسهیل کنید. البته، هر فرد و هر نوع جراحی ممکن است نیازها و مشکلات خود را داشته باشد، بنابراین توصیه‌ها ممکن است بر اساس شرایط شما تغییر کنند. در هر صورت، این چند نکته کلی می‌تواند برای توانبخشی بعد از عمل تعویض مفصل مفید باشد:

1. فیزیوتراپی (توانبخشی فیزیکی): جلسات فیزیوتراپی با یک متخصص فیزیوتراپی می‌تواند کمک کند تا حرکت مفصل بهبود یابد، عضلات تقویت شوند و درد کاهش یابد.

2. ورزشهای مناسب: پس از تأیید پزشک یا فیزیوتراپیست، شروع به تمرینات مناسب می‌تواند در تقویت عضلات و بهبود انعطاف‌پذیری کمک کند.

3. توجه به حالت بدنی: برنامه توانبخشی شما باید به حالت بدنی فعلی شما و نوع عمل جراحی تعدادی که انجام داده‌اید تنظیم شود.

4. تمرینات آبی: تمرینات در آب (شنا یا ایروبیک آبی) می‌تواند به شما کمک کند تا با کمترین فشار بر روی مفصل، عضلات را تقویت کنید.

5. درمان حرارتی و سردی: استفاده از گرما و سردی می‌تواند در مدیریت درد و التهاب بعد از جراحی مفید باشد.

6. پیگیری با پزشک: ارتباط منظم با پزشک شما بسیار مهم است. هر نوع علامت یا تغییراتی که در طول فرآیند توانبخشی تجربه می‌کنید، باید به پزشک گزارش شود.

تمام این اقدامات باید با تأیید پزشک یا تیم درمانی شما انجام شود تا مطمئن شوند که بهترین برنامه توانبخشی برای شما تعیین شده است.

درمان درد بعد از عمل تعویض مفصل زانو

درمان درد زانوی عمل شده ، بستگی به علت درد دارد. دردی که بلافاصله بعد از عمل به وجود می آید با داروی مسکن درمان می شود. درمان درد با داروهای غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن ، دیکلوفناک یا ناپروکسن می‌تواند انجام شود.
برای درد شدید ممکن است از داروهای مخدر، مانند فنتانیل یا مورفین استفاده شود.
درد باید در بیمارستان تا حد زیادی از بین برود ، اگر درد پایدار باشد ممکن است دارو درمانی طولانی مدت نیاز باشد.
برای بهبودی نیز مهم است که پس از عمل جراحی زانو از فیزیوتراپی ، به طور پیوسته و مداوم استفاده کنید . از سوی دیگر باید مراقب وزن خود بوده و از از اضافه وزن جلوگیری شود.
در صورت جابجا شدن یا شکستن پروتز جدید ،داروهای مسکن فقط درد را از بین می برند ، اما علت را از بین نمی برند. بنابراین در این گونه موارد جایگزینی پروتز و در نتیجه یک عمل جدید باید انجام شود.
اگر وجود عفونت در زانو تایید شود ، لازم است زانو باز شده و بسته به زمان و میزان عفونت ، برای درمان آن اقدام شود . عفونت زانو مساله ای جدی است و صرفا با اتکا به آنتی بیوتیک نمیتوان آن را درمان کرد .
در صورتی که یک انسداد عروقی علت درد باشد، باید از داروهای رقیق کننده خون که برای از بین رفتن لخته ها تجویز می شوند ، استفاده نمود.

درد پس از عمل تعویض مفصل زانو چه مدت طول می کشد ؟

مدت زمان و علائم بستگی به علت اصلی درد دارد .به طور معمول بعد از یک هفته پس از عمل، درد با مصرف مسکن کاهش می یابد و می تواند برای چند هفته ادامه یابد.
با این حال اگر درد ادامه یابد ، حتماً باید با پزشک مشورت کنید.علاوه بر این ، استفاده از مفصل زانو معمولاً تنها پس از حدود ۶ هفته دوباره امکان پذیر است.
در برخی موارد، علائم درد ممکن است طولانی تر بوده و یا حتی باقی بماند. درد التهاب مفصل مصنوعی ، می تواند چندین هفته یا حتی چندین ماه تا زمانی که علائم ناپدید شوند، ادامه یابد.
در برخی موارد علائم درد ممکن است طولانی تر باقی بماند، اگر مفصل مصنوعی ملتهب شده باشد حتی ممکن است چند ماه طول بکشد تا علائم ناپدید شوند.
اگر مفصل به علت التهاب برداشته شود ، باید یک دوره طولانی مدت تا زمانی که التهاب به طور کامل ناپدید شود صبر کرد تا بتوان یک پروتز جدید وارد نمود.
اگر درد به انسداد عروقی برسد، پس از چند روز یک درمان سریع و پزشکی شروع می شود اما حدود ۳ تا ۶ ماه طول می کشد.

برای درمان درد مزمن پس از عمل تعویض مفصل زانو چه کارهایی میتوان انجام داد؟

برای مقابله با درد مزمن پس از آرتروپلاستی زانو ، برنامه های دارویی ، فیزیوتراپی و تغییر عادات رفتاری باید به شدت انجام گیرند . با این حال اگر درد ادامه یابد ، مصرف داروهای ضد درد ، درمان انتخابی برای از بین بردن درد تحت نظر پزشک است .
در ابتدا مسکن های ضد درد که متعلق به گروه های ضد التهابی غیر استروئیدی هستند ، مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک، ناپروکسن انتخاب می‌شوند و اگر این داروها اثری ایجاد نکنند ، آنها می توانند با داروهای مخدر ترکیب شوند.
فیزیوتراپی و روان درمانی نیز بخش مهمی از درمان درد می باشند.
درمان‌های استئوپاتیک می‌توانند سخت شدن عضلات را حل کنند. طب سوزنی همچنین می تواند درد زانو را تسکین دهد.
از آنجا که درد مزمن می‌تواند برای روان بیمار ، استرس زا باشد ، مشاوره روان شناختی باید در مرحله اولیه برای جلوگیری از افسردگی و درمان آن در اوایل بیماری در نظر گرفته شود.
جراحی تعویض مفصل
آموزشات عمومی, اموزشات تخصصی, عمومی, مقالات ادمین

جراحی تعویض مفصل

جراحی تعویض مفصل ران و لگن چگونه انجام میشود؟

تعویض مفصل ران یکی از جراحی های پیچیده  است که توسط متخصص ارتوپدی انجام می گردد، در حین این جراحی، جراح مفصلی که دچار آسیب دیدگی شده باشد را برداشته و به جای از یک مفصل مصنوعی استفاده می نمایید.
در این مقاله قصد داریم همه چیز در مورد تعویض مفصل ران را برای شما شرح دهیم و به تمام سوالات شما در مورد این عمل جراحی پاسخ دهیم.

 

 

علل تخریب مفصل ران

 
عملکرد صحیح مفصل ران به عوامل مختلفی از جمله: تاندون ها، عضله ها، رباط ها و استخوان ها بستگی دارد. در صورتی که این اندام ها با یکدیگر هماهنگ باشند، فرد در هنگام راه رفتن مشکلی ندارد. عوامل بسیاری وجود دارد که می تواند از دلایل اصلی درد در ناحیه مفصل ران باشد، که عبارت است از:
 
از جمله مهمترین علت تخریب و ساییدگی مفصل ران می توان به آرتروز اشاره نمود. این بیماری در اکثریت افراد در هر دوره سنی دیده می شود و احتمال بروز آن با افزایش سن بیشتر خواهد بود.
 
نکروز سر استخوان ران یا سیاه شدن سر استخوان که باعث می شود تا ساییدگی زودهنگام اتفاق بیفتد. این عارضه در جوانان و یا افراد میانسال دیده می شود. بروز این بیماری در افرادی که کورتون استفاده می کنند دیده می شود.
تغییر شکل حفره استابولوم که دیسپلازی استابولوم نوعی از این تغییر شکل است، این بیماری می تواند باعث تخریب و ساییدگی مفاصل شود و در سنین  30 تا 50 سالگی ممکن است بروز کند.
 
در رفتگی مادرزادی مفصل ران یکی از عواملی است که باعث ایجاد آرتروز در فرد می شود.
از علت های آرتروز زود هنگام می توان ایمپینجمنت سر استخوان ران و حفره استابولوم اشاره کرد.
به دلیل جوش نخوردن درست شکستگی های استابولوم، می توان تخریب و ساییدگی مفاصل را انتظار داشت.
در صورتی که فرد مبتلا به یکی از انواع روماتیسم آرتریت روماتوئید و یا اسپوندیلیت انکیلوزان باشد، باید چکاپ دوره ای انجام دهد تا به تخریب مفصل ران دچار نشود.
مبتلا بودن به بیماری مزمن
آسیب دیدگی
شکستگی لگن
دررفتگی
افزایش سن
تشدید عارضه های عضلانی و مفصلی از جمله آرتروز
 

نحوه انجام جراحی مفصل ران

آناتومی مفصل ران متشکل از دو استخوان در کنار یکدیگر می باشد. بدین ترتیب که در بخش فوقانی ساختمان مفصل ران حفره استابولوم که به شکل نیم کره است قرار گرفته و این حفره قسمتی از لگن خاصره می باشد. در بالاترین قسمت مفصل ران سر استخوان ران تعبیه شده که به شکل کروی در داخل حفره استابولوم قرار دارد.
 
زمانی که متخصص ارتوپدی اقدام به جراحی می کند، برای معالجه از یک رنده مخصوص برای تراشیدن داخل حفره استابولوم استفاده می کند تا با این کار بتواند غضروف های باقی مانده و استخوان های اضافی که بر اثر ساییدگی ایجاد شده را از سر استخوان خارج کرده و آن را مانند یک نیم کره کامل شکل می دهد. در قسمت سر استخوان ران هم جراح ارتوپدی سر استخوان را از بدن بیمار کاملا بیرون می آورد.
 
در ادامه جراح معالج گردن استخوان ران را که بین سر استخوان ران و تنه استخوان ران قرار دارد با استفاده از اره های مخصوص ارتوپدی برش می دهد. بعد از اینکه این برش انجام شد؛ سراستخوان ران را کاملا خارج می کند.
 
در مرحله بعد جراح ارتوپدی کاسه ای از جنس فلز یا پلاستیک در حفره استابولوم قرار داده می شود و در قسمت گردن استخوان ران یک سر فلزی قرار می دهند و در نهایت پس از آماده سازی هر دو بخش در درون هم جاگذاری می شود و پس از جاگذاری حرکت مفصل بررسی می شود تا مفصل مصنوعی ران به درستی در جای خود قرار گرفته باشد.
 

تعویض مفصل ران برای چه فارادی مناسب است؟

افرادی که در ناحیه لگن دچار درد و محدودیت حرکتی هستند، جراحی می تواند کمک کننده باشد، همچنین برخی از افراد با کوتاهی پا مواجه اند که در چنین مواقعی جراحی تعویض مفصل ران تا حدودی می تواند موثر باشد.
 
تعویض مفصل ران یا آرتروپلاستی مفصل ران از جمله روش هایی است که در سال های اخیر برای افرادی که نیاز به تعویض مفصل ران به دلیل آسیب دیدگی مفصلی ناشی از بیماری هایی مانند: آرتریت و یا صدمه های گوناگونی که در زندگی روزمره ممکن است اتفاق افتد، کمک کننده است و روند بهبود افراد را افزایش دهد.
 
جراحی تعویض مفصل ران از جمله بهترین روش های درمان برای بهبود طولانی مدت ران برای افرادی است که در روش های دیگر درمانی نتیجه ای دریافت نکرده اند. با انجام این جراحی می توان درد در مفصل ران را به طور کامل از بین برد و زندگی بدون دردی را تجربه کرد.
 

آمادگی پیش از جراحی تعویض مفصل ران

برای انجام جراحی تعویض مفصل ران نیاز است تا بیمار مراحل مختلفی را طی کند. در ادامه این مراحل را بررسی می کنیم.
 
انجام آزمایشات و معاینات فیزیکی
گرفتن شرح حال
در صورت استعمال دخانیات همچون سیگار بایستی به مدت یک ماه قبل از جراحی از مصرف آن اجتناب ورزید، زیرا استعمال دخانیات می تواند روند بهبود را به تاخیر اندازد و منجر به بروز عوارض گردد.
روز جراحی تعویض مفصل ران
آیا برای جراحی آماده هستید؟ جراحی تعویض مفصل ران در حدود چند ساعت به طول می انجامد و بعد از آن، بیمار چند ساعتی را در اتاق ریکاوری سپری می کند تا اثرات بیهوشی از بدن خارج شود. بعد از این که بیمار سطح هوشیاری خود را به دست آورد، اجازه مرخصی داده خواهد شد.
 

مراقبت های بعد از جراحی تعویض مفصل ران

بعد از جراحی، بیمار معمولا از درد شکایت می کند که مصرف داروی مسکن موثر خواهد بود.
 
احتمال دارد در ابتدا بیمار نفس های کوتاهی داشته باشد که می تواند به دلیل داروی بیهوشی و داروهای تزریق شده باشد.
 
اما آن چه که اهمیت دارد این است که بیمار باید سرفه کند و نفس های عمیق بکشد تا ریه پاک شود.
 
توصیه می شود از مصرف داروهای رقیق کننده خون، به منظور پیشگیری از لخته شدن خون خودداری شود.
 
فردای روز جراحی تعویض مفصل ران
 
اکنون زمان آن رسیده است که بیمار با مفصل جدید راه برود. انجام تمرینات فیزیوتراپی به تقویت قوای عضلانی و بهبود دامنه حرکتی کمک می کند. از بیمار خواسته می شود از جای خود بلند شود، کناره های تخت را بگیرد و به آرامی شروع به راه رفتن کند.
 
یک تا دو روز بعد از جراحی تعویض مفصل ران
 
در این مرحله بیمار قادر به انجام تمرینات بدنی بیشتری می باشد و می تواند به کمک عصا و یا واکر راه برود. رژیم غذایی نیز می تواند همانند روال قبل ادامه پیدا کند. توجه داشته باشید توصیه می شود روز اول بیمار رژیم غذایی مایعات داشته باشد.
 
 
دو تا سه روز بعد از جراحی تعویض مفصل ران
 
در صورتی که مشکل خاصی وجود نداشته باشد و بیمار قادر به راه رفتن باشد، مرخص خواهد شد، اما توجه داشته باشید، رانندگی به مدت سه تا شش هفته ممنوع خواهد بود.
 
روز چهارم به بعد جراحی تعویض مفصل ران
 
از بخیه ها باید مراقبت شود، به هیچ عنوان بخیه ها نباید خیس شوند و یا کرم و پماد بر روی آن ها زده شود.
 
جهت تسکین درد می توان از کمپرس یخ به مدت ده تا پانزده دقیقه، چند مرتبه در طول روز استفاده کرد.
 
مفصل جدید حتما باید حرکت داده شود و تمرینات آموزش داده شده در منزل انجام شوند.
 
توصیه می شود بیمار حتما به پزشک مراجعه کند تا از طی شدن روند ترمیم اطمینان حاصل شود.
ده تا چهارده روز بعد از جراحی تعویض مفصل ران
 
در صورتی که از بخیه های جاذب استفاده نشده باشد، بیمار باید برای کشیدن بخیه ها به پزشک مراجعه کند.
 
معمولا از بیمار خواسته می شود، یک تا دو روز قبل از کشیدن بخیه ها استحمام داشته باشد تا جای زخم خیس شود.
 
معمولا بعد از گذشت این مدت از جراحی، دیگر نیازی به مصرف داروهای مسکن نخواهد بود.
 
سه تا شش هفته بعد از جراحی تعویض مفصل ران
 
بعد از گذشت سه تا شش هفته، بیمار قادر به انجام کارها و فعالیت های عادی و البته سبک خواهد بود. اما این احتمال وجود دارد که بیمار هم چنان بعد از جراحی، احساس خوبی نداشته باشد. بعد از شش هفته، اجازه رانندگی به بیمار داده خواهد شد.
 
ده تا دوازده هفته بعد از جراحی تعویض مفصل ران
 
در این مرحله، بیمار احساس بهتری خواهد داشت. درد از بین رفته و بیمار راحت تر قادر به حرکت دادن مفصل و انجام کارها و فعالیت های روزانه خواهد بود. بهتر است بیمار تا یک سال بعد از جراحی، به پزشک مراجعه کند تا این اطمینان حاصل شود که مفصل کارایی طبیعی دارد یا خیر.
 

نتیجه جراحی تعویض مفصل ران

هدف از انجام جراحی تعویض مفصل ران درمان مشکلات و رهایی از درد است. در حقیقت می توان گفت جراحی تعویض مفصل ران می تواند موجب بهبود عملکرد مفصل و کاهش درد می باشد.
 

دیسک کمر
آموزشات عمومی, اموزشات تخصصی, عمومی, مقالات ادمین

دیسک کمر

دیسک کمر یک مشکل شایع ستون فقرات است که در آن دیسک‌های بین مهره‌ای کمر آسیب می‌بینند و ممکن است دچار فتق (بیرون‌زدگی) شوند. این وضعیت می‌تواند باعث درد کمر، بی‌حسی، ضعف و در برخی موارد درد در پاها (سیاتیک) شود.
علائم دیسک کمر:
درد کمر, درد در پاها (سیاتیک), بی‌حسی و سوزن سوزن شدن در پاها, ضعف عضلانی در پاها, کاهش دامنه حرکتی در کمر.
علل دیسک کمر:
افزایش سن
آسیب‌های فیزیکی به ستون فقرات
بلند کردن اجسام سنگین به صورت نامناسب
فعالیت‌هایی که فشار زیادی به ستون فقرات وارد می‌کنند (مانند خم شدن یا چرخیدن مکرر)
-درمان دیسک کمر:
درمان‌های غیرجراحی:
فیزیوتراپی، دارو درمانی، تزریق استروئید، ورزش‌های تقویتی و کششی و تخت‌های دکامپرشن
درمان جراحی:
در موارد شدید که درمان‌های غیرجراحی مؤثر نبوده‌اند، ممکن است جراحی لازم باشد
پیشگیری از دیسک کمر:
حفظ وزن سالم
انجام ورزش‌های ویلیامز  برای تقویت عضلات کمر و شکم
بلند کردن اجسام سنگین به صورت صحیح (با زانوها خم و کمر صاف)
اجتناب از فعالیت‌هایی که فشار زیادی به کمر وارد می‌کنند
نکته مهم: تشخیص و درمان به موقع دیسک کمر از اهمیت بالایی برخوردار است تا از بروز عوارض جدی‌تر جلوگیری شود.

منابع: nih, nhs, cdc

آموزشات عمومی, اموزشات تخصصی, عمومی, مقالات ادمین

نخ های جراحی

آشنایی با انواع نخ های جراحی surgical suture

 

در این مقاله قصد داریم انواع نخ های جراحی و مشخصات هر یک ر ابه شما عزیزان آموزش دهیم.

نخ های بخیه (نخ های جراحی) براساس ضخامت آن ها دسته بندی می شوند و بین 7 تا 11/0 در حال حاضر موجود است.

نخ های بخیه هر چه به عدد صحیح بزرگتری خوانده شوند ضخامت آن ها بیشتر می شود و بالعکس هرچه تعداد بیشتری صفر خوانده شوند نازکتر می شود به عنوان مثال نخ هفت ، ضخیم ترین نخ و 11/0 نازکترین نخ محسوب می گردد.

میزان ضخامت نخ در میزان انعطاف نخ نیز تاثیر دارد و هرچه میزان نازکی نخ بیشتر باشد انعطاف آن بیشتر است.

میزان آسیب ناشی از نخ بخیه نیز به سایز آن ها بستگی دارد و هرچه نخ ظریف تر باشد میزان آسیب بافتی آن کمتر است.

اسکار ناشی از بخیه در نخ های ضخیم تر خیلی بیشتر از نخ های نازک تر است، البته به نوع نخ نیز می تواند بستگی داشته باشد.

 

انواع نخ های بخیه (نخ های جراحی) در جراحی:

نخ های قابل جذب:

  • نخ های قابل جذب طبیعی
  •  نخ های قابل جذب ساده یا پلین (PLAIN)
  •  نخ قابل جذب کرومیک یا کاتگوت کرومیک (CHROMIC)
  •  نخ قابل جذب کلاژن (COLLAGEN)

 

  نخ های قابل جذب غیر طبیعی و مصنوعی

  • نخ ویکریل (پلی گلاکتین)VICRL

 

 

نخ های غیر قابل جذب:

  •  نخ سیلک خالص virgin silk
  • نخ سیلک روکش دار dermal silk
  • نخ پنبه ای cotton
  • نخ کتانی linen
  • نخ سیمی ضد زنگ stainless steel or wire

 

 نخ های غیر قابل جذب مصنوعی

  • نخ نایلون
  • نخ نایلون تک رشته ای ethilon and dermalon
  • نخ نایلون چند رشته ای بدون روکش نورالون nurolon
  • نخ نایلون چند رشته ای روکش دار سرجی لون surgilon

 

 

مواد سازنده نخ های جراحی

کاتگوت از مواد کلاژن تهیه شده از زیر مخاط روده گوسفند یا بافت سروزی روده گاو ساخته می شود.

شماره این نخ ها بین 3 تا 7-0 است. کاتگوت بوسیله آنزیم های بدن جذب میشود ، بنابراین به عنوان جسم خارجی در بدن باقی نمی ماند

 

میزان جذب آن بستگی به عوامل زیر دارد :

  •  نوع بافت: کاتگوت در بافت های سروزی و مخاطی سریعتر و در چربی زیر پوست آهسته تر جذب می شود.
  •  وضعیت بافت: زمانی که در بافت عفونتی وجود داشته باشد ، سرعت جذب افزایش می یابد.
  •  وضعیت سلامت بیمار: در بیماران دچار سوء تغذیه یا بافت های آزرده سریعتر جذب می شود. در بیماران پیر یا ناتوان ممکن است به مدت طولانی باقی بماند.

 

انواع کاتگوت Catgut :

  •  کاتگوت ساده Plain Catgut : نسبتا سریع و معمولا در فاصله5-10 روز قدرت استحکام خود را از دست می دهند و در فاصله 70 روز در بافت های بدن هضم و جذب می شوند.برای لیگاتور عروق کوچک و بخیه زدن چربی زیر پوست بکار میرود. در اندازه های 3 تا 5-0 وجود دارد.رنگ طبیعی آن زرد است اما ممکن است با رنگهای آبی یا سیاه رنگ آمیزی شود.در جراحی های زیبایی صورت ممکن است این نخ در پوست استفاده شود چون بیشتر از یک هفته نیاز بوجود بخیه در صورت نیست.

 

  •  کاتگوت کرومیک Chromic Catgut : نخ های ساده را در نمک کرومیک قرار میدهند و به این وسیله  مدتجذب آن را افزایش می دهند. در  لیگاتور عروق بزرگ  و در بافتهایی که نمیتوان از نخ های غیر قابل جذب به دلیل خاصیت سنگ سازی آن استفاده کرد،ک بکار میرود(مثل دستگاه ادراری و کیسه صفرا)

 

  • این نخ ها برای فاشیا(فاسیا) مناسب نیستند، چرا که قدرت کشش آن سریع از بین میرود.اگر میزان جذب آن طبیعی باشد زخم را به مدت 14 تا 21 روز محافظت میکند و در طول 90 روز به طور کامل جذب می گردد.اندازه های آن از 3 تا 7-0 است و ممکن است با رنگ های قهوه ای رنگ آمیزی شود.

 

  •  کلاژن Collagen : از فیبرهای کلاژن تاندن گاو گرفته می شود.شماره آن لز 4-0 تا 8-0 است. قابلیت انعطاف خوبی دارد و بیشتردر جراحی های چشم مورد استفاده قرار میگیرد.

نکته: این بخیه ها در پاکت های حاوی مایع، معمولا آب یا الکل، برای حفظ قابلیت انعطاف آن نگهداری میشود.

بهمین خاطر هم به محض خارج شدن از پاکت، باید مورد استفاده قرار گیرد.

اگر به مدت طولانی بدون استفاده بماند الکل آن تبخیر شده و قابلیت انعطاف آن از بین می رود.

 

نخ ویکریل (پلی گلاکتین) Vicryl Suture

این نخ قابل جذب می باشد.جذب نخ و پوشش آن توسط هیدرولیز است. این نخ در مدت 14 روز حدود 65% توانایی کشش خود را از حفظ می کند و در بیست و یک روز حدود 40% باقی مانده و در زمان حدود 56 تا 70 روز بعد از مصرف توده نخ از بین می رود.

با اینکه این نخ چندرشته ای است ولی با پوشش خود صاف تر شده ، عبور از نسج آسان می گردد.

این نوع نخ نسبت به کاتکوت ساده و کرومیک که در موارد بخیه زدن جدار های پرچرب لیز می خورند ، به آسانی در دست جراح جمع و جور میگردد.

این نخ را در مواردی که برای بستن پوست و یا ملتحمه چشم استفاده می شود ، به علت ایجاد تحریک موضعی لازم است قبل از هفت روز خارج کرد.

از این نخ در مواردی که بافت ها تحت کشش هستند و بهم نمی رسند نمی توان استفاده کرد.

برای بستن جدار شکم (فاسیا) استفاده نمی شود و مصرف آن در بافت های قلبی – عروقی و اعصاب تایید نشده است ولی موارد استفاده آن در لیگاتور و بخیه در نقاطی که نخ قابل جذب مناسب باشد ، می باشد.

 

نخ های غیر قابل جذب NonabsorbableSuture

نخ هایی که از پیله کرم ابریشم تهیه می شوند. موم و مواد چسبناک را از روی رشته های نخ تمیز کرده ورشته ها بهم تابیده می شوند و به صرت چند رشته ای تهیه می شوند.

معمولا چون رشته های بهم تابیده قدرت و استحکام بیشتری دارند. بیشتر مورد استفاده قار میگیرند. این نخ ها معمولا به رنگ سیاه هستند، اما ممکن است به رنگ سفید نیز وجود داشته باشند. اندازه آنها از 5 تا 9-0 است. نخ سیلک حقیقتا غیر قابل جذب نیست و معمولا این نخ بعد از گذشت یک سال قدرت استحکام خود را از دست می دهد و بعد از دوسال ناپدید می شود.

این نخ محافظ خوبی برای زخم است،

بخصوص هنگامی که بیمار میخواهد سیعتر راه بیفتد. در بافت کمتر از کات گوت عکس العمل ایجاد میکند،

اما مانند بقیه نخ های غیر قابل جذب کاملا به عنوان یک ماده بی جان در بدن عمل نمیکند. بطور مکرر در بافت سروزی دستگاه گوارش و دوختن فاسیا به شرطی که عفونت نداشته باشد مورد استفاده قرار میگیرد.

 

سیلک خالص Virgin Silk : سیلک خالص بصورت چند رشته ای بهم تابیده شده و نخ های شماره 8-0 و 9-0 را میسازد و برای نزدیک کردن بافت های نرم بکار میرود، بخصوص در جراحی های چشم. این نخ ها به رنگ سیاه یا سفید وجود دارند.

 

سیلک روکش دار Dermal Silk : از رشته های نخ سیلک بوسیله ژلاتین یا مواد پروتئینی دباغی میشود و به صورت روکش روی رشته های نخ قرار میگیرد معمولا برای بخیه پوست مورد استفاده قرار میگیرد. بخصوص در نواحی که به کشش بیشتر پوست است و برداشتن این نوع بخیه ها هم بسیار آسان است.

به رنگ سیاه در شماره های 0 تا 5-0 وجود دارند.

 

نخ پنبه ای Cotton : از فیبرهای سلولز طبیعی ساخته می شوند. که به صورت نخ های تابیده شده و به شکل های چندرشته ای اند. اندازه آنها از 1 تا 5-0 است . معمولا سفید هستند ولی ممکن است به رنگ صورتی یا آبی رنگ هم رنگ آمیزی شوند.

این نخ ضعیفترین نخ غیر قابل جذب است. در حالی که اگر خیس شود قدرت استحکام آن افزایش می یابد برعکس سیلک. قبل از استفاده از این نخ ها باید آنها را خیس کرد،

خیس کردن باعث افزایش 10% به قدرت استحکام نخ می شود. مانند سیلک در اکثر بافت های بدن بصورت لیگاتور یا بخیه مورد استفاده قرار میگیرد اما همانند سیلک مفید نیست.

 

نخ کتانی Linen : نخ کتان از فیبر خام کتان ساخته میشود. این نخ ها روی هم تابیده شده و روی آن روکش های مخصوصی جهت انعطاف پذیر کردن آن و نرم بودن در هنگام عبور از بافت، کشیده می شود.

قدرت استحکام آن کمتر از تمام نخ های غیر قابل جذب است. اندازه های 0 تا 2-0 وجود دارد. بیشتر در جراحی دستگاه گوراش مورد استفاده قرار میگیرد.

 

نخ های فولادی ضد زنگ یا نخ های سیمی Stainless Steel or Wire :از آلیاژ فلز آهن با کربن کم ساخته میشود.فرمول این نخ ها شبیه فزاتی است که برای ساخت پروتز و مواد کاشتنی استفاده میشود.این نخ ها در جراحی های توراکس، در ترمیم تاندون، در عمل های ارتوپدی و جراحی اعصاب و بستن زخم های جراحی عمومی استفاده می شوند.

 

نخ های غیر قابل جذب مصنوعی

با اینکه نخ سیلک بعنوان نخ غیر قابل جذب اکثریت استفاده را دارد، نخهای غیر قابل جذب مصنوعی مورد استفاده قرار میگیرند.

چرا که فوائد منحصر به فرد را در خیلی از موقعیت های جراحی برای آن ارائه می دهند. این نخ ها دارای قرت استحکام زیادتری نسبت به سیلک هستند و کمتر باعث واکنش در بافت می شوند.

گره زدن با اکثریت این نخ ها مشکل تر از سیلک است. دوام و حساسیت کمتر در بافت، سختی گره زدن این نخ ها را نادیده گرفته و از آن استفاده می کنند. این فوائد ممکن است، مهمتر از اشکالات این نخ ها باشد.

 

نایلون: از پلی مر پلی آمید که از سنتز زغال، هوا و آب مشتق میشود، تهیه می گردد که کمترین عکسالعمل را در بافت ایجاد میکند.

دارای قدرت استحکام بسیار بالایی است، اما استحکام آن بوسیله هیدرولیز در بافت به میزان 15 تا 20 درصد درسال کاهش می یابد.

این نخ در همه بافت های بدن جایی که استفاده از نخ های غیر قابل جذب قابل قبول است، استفاده میشود. مگر زمانی که نیاز به محافظت طولانی در نواحی بدخیم بافت وجود دارد. این نخ ها به سه شکل تک رشته ای، چند رشته ای بدون روکش و چند رشته ای روکش دار وجود دارند.

 

نایلون تک رشته ای: به رنگ سیاه، آبی یا سبز در اندازه های 2 تا 11-0 وجود دارد. کوچکترین سایز آن در عمل های خیلی ظریف مورد استفاده قرار میگیرد.

این نخ ها در عمل های چشم هم مورد استفاده قرار میگیرند. چرا که قابلیت ارتجاعی آن بسیار مطلوب است اندازه های بزرگتر در بخیه پوست بخصوص در جراحی های پلاستیک زمانی که زیبایی هم مهم است و در بخیه های محافظ مورد استفاده دارد.

مرطوب کردن نخ های تک رشته ای قابلیت انعطاف آن را بیشتر می کند و استفاده از آن آسانتر از نخ ها خشک است.

 

نایلون چند رشته ای بدون روکش نورالون: به رنگ سیاه یا سفید وجود دارد از نظر ظاهر استفاده از آن مثل سیلک است. اما محکمتر است و عکس العمل کمتری را در بافت ایجاد میکند. اندازه آن از 1 تا 7-0 می باشد و در همه بافت های بدن که نیاز به نخ های غیر قابل جذب است استفاده می شود.

 

نایلون چندرشته ای روکش دار سرجی لون: روکش از جنس سیلیکون دارد که عبور آن را از بافت آسانتر میکند و بقیه خصوصیات آن شبیه سیلک و نایلون چندرشته ای بدون روکش است.

پلی پروپیلن ، پلی اتیلن و پولیستر از انواع دیگر نخ های غیرقابل جذب مصنوعی هستند.

 

کلینیک سلامت پا دکتر خسروی - کلینیک معتبر در کرج

۰۲۶۳۲۲۱۹۱۵۱

آموزشات عمومی, اموزشات تخصصی, عمومی ادمین

شرایط مهم برای تمیز و ضدعفونی کردن زخم

به گزارش خبرگزاری تسنیم، برای هر یک از ما پیش آمده که به دلایل مختلفی مثل تصادف، زمین خوردن، در تماس بودن با اشیای نوک تیز و ابزارآلات که در واقع جزو شایع ترین علل ایجاد زخم و آسیب به پوست هستند، دچار حادثه شویم. زخم هایی که گاهی عمیق و گاهی سطحی ایجاد می شوند. در صورتی که زخم ایجاد شده عمیق باشد، نیاز است که حتما به مراکز درمانی مراجعه شود تا مراقبت و درمان پزشکی لازم انجام شود ولی اگر زخم سطحی باشد، می توان با برخی تدابیر بهداشتی ساده از آن مراقبت کرد.

اولین و مهمترین اقدام در برخورد با زخم های ناشی از حوادث روزمره زندگی که سطحی هستند، تمیز کردن محل زخم است. با توجه به اینکه تماس با یک ماده شیمیایی قلیایی، اسیدی و حتی وسایل تیز و برنده، سوختگی و … می تواند باعث ایجاد زخم شوند باید محل زخم را با توجه به علت ایجاد آن ضدعفونی کنید.

زخم سطحی و احتمال عفونت

اگر در اثر تماس با زمین دچار خراشیدگی یا زخم سطحی روی پوست شده اید، با توجه به اینکه احتمال کزاز و عفونت باکتریایی ثانویه وجود دارد توصیه می شود پس از شستشوی زخم با آب و صابون به یک مرکز درمانی مراجعه کنید. اگر هم زخم حاوی مواد خارجی مثل خاک، سنگریزه و … است، نیازی نیست برای زدودن آلودگی حین شستشو زخم را بمالید بلکه شستشو با آب و صابون به تنهایی کفایت می کند تا به درمانگاه بروید و در صورت صلاحدید پزشک، واکسن کزاز تجویز شود. نکته ضروری اینکه در این موارد، مراجعه به پزشک و تزریق واکسن کزاز، در 24 ساعت اول از اهمیت خاصی برخوردار است.

زخم با جسم نافذ

اگر با چاقو، شیشه یا تیغ ریش تراشی یا هر وسیله دیگری در آشپزخانه دچار حادثه شدید، فراموش نکنید اگرچه احتمال بروز کزاز مطرح نیست ولی شانس اینکه به عفونت های باکتریایی ثانویه دچار شوید، وجود دارد. معمولا در زخم های سطحی که فقط بافت درم آسیب دیده، شستشو با آب و صابون برای ضد عفونی کردن زخم مناسب است اما در بریدگی کمی عمیق (که نیاز به بخیه ندارد)، ابتدا با آب ولرم مایل به خنک و صابون محل زخم را بشویید و سپس با آب اکسیژنه آن را ضدعفونی کنید.

به هیچ وقت با مشاهده زخم ها، به خصوص آنهایی که عمیق هستند، روی آنها بتادین نریزید چرا که می تواند باعث تحریک و التهاب زخم شود. متاسفانه یکی از اشتباهات رایجی که افراد پس از ایجاد زخم مرتکب آن می شوند، به کار بردن نادرست ضدعفونی کننده های موضعی از جمله بتادین است. اگر ماده ضدعفونی کننده در حفره زخم ریخته شود باعث تحریک و التهاب و همچنین تاخیر در ترمیم زخم می شود.

اگر عمق زخم به قدری است که به بخیه نیاز دارد، حتما باید به درمانگاه نزدیک منزل مراجعه کنید، ضمن اینکه یک برش عمیق می تواند به تاندون ها، رباط ها و ماهیچه ها آسیب برساند. البته مواردی هم که به نظر زخم عمیق نیست اما خونریزی قطع نمی شود و بیش از 20 دقیقه طول می کشد، نیاز به توجه فوری پزشکی دارند و باید به مراکز درمانی مراجعه شود. در این مورد اصلا کوتاهی نکنید چون هر چه زخم زودتر بخیه زده شود، خطر عفونت آن کمتر است. در غیر این صورت، اگر نیازی به بخیه نیست، بعد از شستشوی زخم با آب و صابون و ضدعفونی کردن آن با آب اکسیژنه، لبه های زخم را به هم نزدیک و با یک گاز استریل آن را پانسمان کنید تا زخم باز نماند و باعث بروز عفونت و … نشود.

البته اگر زخم ایجادشده در اثر تماس با وسایل غیراستریل باشد که در بیشتر موارد این گونه است، حتما باید به پزشک مراجعه شود چرا که ممکن است به مصرف یک دوره آنتی بیوتیک نیاز باشد. اگر زخم عمیق است و پس از مراجعه به درمانگاه نیاز به بخیه زدن دارد، پزشک به کمک بتادین سطح زخم را تمیز و بلافاصله با الکل، بتادین را پاک می کند تا روی زخم نماند و سپس آن را بخیه می زند. در مدتی که نیاز است برای التیام کامل زخم، بخیه ها روی زخم باشد، برای مراقبت از زخم، مثلا هنگامی که می خواهید به حمام بروید، باند روی زخم را باز نکنید و بعد از دوش گرفتن، پانسمان آن را بردارید و با بتادین، سطح زخم را تمیز کنید.

سپس بلافاصله با الکل (در صورت دسترسی نداشتن به الکل یا آب) بتادین را پاک و سپس زخم را پانسمان کنید. فراموش نکنید بتادین برای چند ثانیه بیشتر نباید روی زخم بماند و سریعا پاک شود. گاهی زخم بر اثر تماس پوست با یک شیء بلند و تیز مثل سوزن، میخ و … به صورت سوراخ ایجاد می شود که معمولا خونریزی هم زیاد نیست اما با این حال این زخم ها اگر با اشیای بلند و تیز ایجاد شود، با توجه به اینکه عمق آن به قدری است که بتواند به بافت داخلی پوست آسیب برساند، باید از بروز کزاز و عفونت پیشگیری شود. بنابراین حتما به مراکز درمانی بروید.

زخم ناشی از سوختگی

از آنجایی که تقریبا یکی از مشکلات شایع میان خانم ها، مواجهه با سوختگی های حرارتی از قبیل سوختگی با آب جوش، بخار داغ، اتو یا حتی پاشیدن مواد غذایی به سر و صورت است و باعث ایجاد زخم می شود، در این موارد خنک کردن نواحی سوخته مانند آب سرد یا یخ و (یا هر دو) قبل از رفتن به مراکز درمانی بسیار مفید است چرا که از عمیق شدن سوختگی و نفوذ عامل آن به لایه های زیرین پوست جلوگیری می کند. بنابراین ناحیه آسیب دیده را به سرعت خنک کنید اما اگر دچار سوختگی سرد به دلیل تماس با جسم سرد (تماس طولانی مدت با یخ) شده اید، به سرعت ناحیه آسیب دیده را در تماس با آب گرم (البته نه داغ) قرار دهید.

اسپری ضدعفونی کننده زخم قابل اعتماد است؟

از زمانی که اپیدمی ویروس های مختلف مانند آنفلوآنزا و هپاتیت و ایدز نگران کننده شد، محصولات ضدعفونی کننده ای به بازار عرضه شد تا بتوان به خصوص در شرایطی که احتمال آلودگی مطرح است، با استفاده از آنها و به خطر نیفتادن سلامت، دست ها را استریل کرد. این محصولات هم به صورت اسپری و هم بسته های کوچک به اندازه تی بگ و حاوی مایع لزج هستند و در داروخانه ها موجود است که از نوع دوم، می توان برای ضدعفونی کردن دست و حتی خراش های سطحی و زخم هایی که عمیق نیستند و به خونریزی نیفتاده اند، استفاده کرد.

البته نوعی از این اسپری ها به عنوان اسپری شستشو دهنده ضد میکروبی زخم و سوختگی هستند که برای ضد عفونی کردن انواع زخم بستر، زخم دیابتی و زخم های پس از جراحی به کار برده می شود. در هر حال برای ضد عفونی کردن زخم ها با این محصولات، ابتدا باید زخم را با آب و صابون شست تا آلودگی های میکروسکوپی که دیده نمی شود پاک شود و پس از خشک کردن، اگر خونریزی نداشت و نیاز به بخیه نبود، از اسپری های ضدعفونی کننده زخم استفاده شود. هر چند باز هم استفاده از نوع مایه ضدعفونی کننده ها که به صورت بسته های کوچک و تابیده شده در بازار وجود دارد و علاوه بر ضدباکتری، دارای ضد ویروس است، بیشتر توصیه می شود.

نکته حائز اهمیتی که باید به آن توجه داشته باشید، این است که استفاده از اسپری هایی که به عنوان ضدعفونی و ترمیم کننده زخم در بازار هستند، خیلی کاربردی نبوده و مناسب هر نوع زخمی نیستند و استفاده از آنها، در اغلب موارد بیمار را دچار اشتباه می کند و او به جای اینکه به پزشک مراجعه کند، به امید تاثیر این اسپری ها در بهبود زخم است.

 

 

منبع : تسنیم

آموزشات عمومی, عمومی ادمین

چگونه از زخم‌ های خود مراقبت کنیم؟

در اکثر بریدگی‌ها و آسیب‌های کوچک، خونریزی سریع متوقف می‌شود، اما می‌توان با اعمال فشار ثابت و آرام توسط یک گاز یا پارچه استریل به این امر کمک کرد. اگر خونریزی پانسمان را خیس کرد، باید قسمت دیگری از گاز را روی زخم قرار داد، زیرا استفاده از پانسمان قدیمی باعث خونریزی مجدد می‌شود. در ادامه شما را با بعضی از روش‌های موثر برای مراقبت از زخم‌ها آشنا می‌کنیم:

 

زخم را به آرامی تمیز کنید

 اولین قدم برای مراقبت از زخم، تمیز کردن آن با آب است؛ سپس توسط موچین استریل شده با الکل، سنگریزه، خرده چوب و یا شیء دیگری را که در آن فرو رفته‌است، جدا کنید، به آرامی اطراف زخم را با صابون و لیف حمام بشویید و از مصرف هر گونه صابون تحریک کننده، الکل یا پراکسید هیدروژن روی زخم خودداری کنید.

پماد آنتی‌بیوتیک

 پمادهای آنتی‌بیوتیک نه تنها زخم‌ها را مرطوب نگه می‌دارد، بلکه می‌تواند خطر عفونت را نیز کاهش دهد؛ در صورت تمایل به مصرف آنتی‌بیوتیک، قرار دادن یک لایه نازک روی زخم کافی است، زیرا بعضی ترکیبات آنتی‌بیوتیک باعث ایجاد جوش در افراد می‌شود. در صورت بیرون ریختن جوش، مصرف این پمادها را کنار بگذارید.

 

بانداژ زخم

اگر خراش زخم توسط لباس ساییده می‌شود، باید آن را با بانداژ بپوشانید؛ زخم یا خراش باز و بدون پانسمان در معرض خطر باز شدن مجدد یا عفونت قرار دارد. در صورت مردد بودن در مورد استفاده از بانداژ، آن را با یک چسب زخم بپوشانید و روزانه عوض کنید تا از  نفوذ باکتری‌ها جلوگیری شود.

 حساسیت به چسب زخم

احساس خارش، تاول‌زدگی یا سوختگی در زیر بانداژ ممکن است به دلیل حساسیت به چسب مورد استفاده در بعضی از آن‌ها باشد؛ بنابراین استفاده از گاز استریل و نوار کاغذی یا یک پانسمان بدون چسب برای پوست‌های حساس، گزینه مناسب‌تری است.

 

 التیام زخم

تقریباً بلافاصله پس از بریدگی یا خراش، بدن انشان شروع به التیام زخم می‌کند. در این زمان گلبول‌های سفید به باکتری‌های ایجاد کننده عفونت حمله می‌کند. پلاکت‎ها، گلبول‌های قرمز و فیبرین (ماده پروتئینی رشته مانند) لخته‌ای ژله‌ای بر روی زخم ایجاد می‌کند و د رنتیجه به زودی یک پوست محافظ روی زخم شکل می‌گیرد. در صورت احساس خارش در محل زخم باید با آن ملایم رفتار کرد تا این پوسته از روی زخم برداشته نشود.

 سوختگی‌های سطحی

بیشتر ما حداقل یک یا دو بار در زندگی خود دچار سوختگی سطحی شده‌ایم. برای معالجه این نوع سوختگی‌ها باید آن را سریعاً با یک پارچه سرد یا آب خنک شستشو داد تا گرمای پوست خارج شود و سوختن آن خاتمه یابد. پس از آن باید محل سوختگی را با آب و صابون، تمیز و به آرامی پانسمان کرد. تاول‌های ایجاد شده را به هیچ وجه نباید دستکاری کنید، زیرا آن‌ها تا بهبود سوختگی، از پوست محافظت می‌کند.

 

 مراقبت از زخم‎های جراحی

مراقبت از زخم جراحی نیز مانند مواظبت از بریدگی و خراش است؛ باید چند روزی با استفاده از بانداژ از آن محافظت و روزانه پانسمان را عوض کرد. رعایت دستورالعمل پزشک برای مراقبت از بخیه الزامی است. همچنین باید زخم را خشک نگه دارید و هرگونه افزایش خونریزی یا قرمزی را به پزشک گزارش دهید.

 علائم عفونت

در صورت مشاهده هرگونه قرمزی پوست، تورم، ترشح مایع سبز یا زرد رنگ، افزایش گرما یا حساسیت در اطراف زخم، احتمال ایجاد عفونت وجود دارد. علائم دیگر عفونت شامل تورم گره‌های لنفاوی در گردن، زیر بغل یا کشاله ران و همچنین درد بدن، تب و لرز است. بنابراین در صورت مشاهده هر یک از این علائم به پزشک مراجعه کنید.

منبع : imna.ir

آموزشات عمومی, اموزشات تخصصی, عمومی, مقالات ادمین

مراقبت از زخم جراحی باز

عمل های جراحی به دلایل مختلفی نیاز می شوند. در طی عمل جراحی بر روی پوست برشی ایجاد می شود. به این بریدگی زخم جراحی هم گفته می شود. برخی برش ها کوچک و برخی بزرگ هستند. اندازه این برش به نوع جراحی شما بستگی دارد.

گاهی اوقات زخم جراحی باز می شود. ممکن است بخشی از برش یا تمام آن باز شود و پزشک شما تصمیم به بستن مجدد زخم با بخیه نداشته باشد.

 

آنچه در خانه انتظار می رود

اگر پزشک شما زخم را مجددا بخیه نزند، شما باید در منزل از زخم خود مراقبت کنید، زیرا ممکن است بهبود زخم زمان بر باشد. زخم از پایین به بالا بهبود می یابد. پانسمان به جذب زهکشی کمک می کند و از ترمیم پوست قبل از بهبود بافت زیرین جلوگیری می نماید.

شستن مناسب دست

شستن دست ها قبل از تعویض پانسمان حائز اهمیت است. شما می توانید از یک پاک کننده الکلی استفاده کنید. یا می توانید با استفاده از مراحل زیر دست های خود را بشویید:

تمام زیورآلات را از دست خود بیرون بیاورید.

دست های خود را خیس کرده و در حالتی که انگشتان به سمت پایین اشاره می کنند، دست ها را زیر آب گرم نگه دارید.

به دست ها صابون زده و به مدت ۱۵ تا ۳۰ ثانیه بشوید. همچنین زیر ناخن ها را تمیز کنید.

دست ها را به خوبی آب بکشید.

سپس دست ها را با حوله تمیز خشک کنید.

حذف پانسمان قدیمی

پزشک شما در مورد زمان تعویض پانسمان به شما اطلاعاتی خواهد داد. برای آماده شدن برای تعویض پانسمان:

قبل از لمس پانسمان دست های خود را تمیز کنید.

اطمینان حاصل کنید که همه لوازم مورد نیاز در دسترس شماست.

یک سطح کار تمیز داشته باشید.

حذف پانسمان قدیمی:

چسب پانسمان را با دقت از روی پوست آزاد کنید.

از یک دستکش پزشکی تمیز (و نه استریل) برای گرفتن و برداشتن پانسمان قدیمی استفاده نمایید.

اگر پانسمان به زخم چسبیده است، آن را مرطوب کنید و دوباره امتحان کنید، مگر اینکه پزشک شما دستورالعملی غیر از این داده باشد و از شما خواسته باشد پانسمان را بصورت خشک حذف نمایید.

پانسمان قدیمی را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید و آن را کنار بگذارید.

پس از اتمام برداشتن پانسمان قدیمی، دوباره دست ها را بشویید.

 

مراقبت از زخم

برای پاک کردن پوست اطراف زخم ممکن است به پد گاز یا پارچه نرم نیاز داشته باشید:

از محلول سالین (آب نمک)  یا آب صابون ملایم استفاده کنید.

گاز یا پارچه را در محلول سالین یا آب صابون خیس کنید و با استفاده از آن به آرامی پوست را تمیز کنید.

سعی کنید همه زهکشی ها و هر گونه خون خشک شده یا مواد دیگر که ممکن است بر روی پوست ایجاد شده باشند را حذف کنید.

از مواد پاک کننده پوست، الکل، پراکسید، بتادین یا صابون با مواد شیمیایی ضد باکتری استفاده نکنید. این مواد می توانند به بافت زخم آسیب زده و روند بهبود را آهسته کنند.

همچنین ممکن است که پزشک از شما خواسته باشد که زخم را بشویید:

سرنگ را با آب نمکی یا آب صابون ( هر کدام که پزشک شما توصیه کند) پر کنید.

سرنگ را در فاصله ۱ تا ۶ اینچ (۲٫۵ تا ۱۵ سانتیمتر) از زخم نگه دارید. با قدرتی که برای شستن زهکشی زخم کافی باشد، سرنگ را خالی کنید.

برای پاک کردن زخم از یک پارچه تمیزِ نرم و خشک یا تکه ای گاز استفاده کنید و با گذاشتن و برداشتن آن زخم را خشک کنید.

هرگز از لوسیون، کرم و یا داروهای گیاهی روی زخم و یا در اطراف آن استفاده نکنید، مگر اینکه پزشک شما آن را تایید کرده باشد.

قرار دادن پانسمان جدید

پانسمان تمیز را به روشی که پزشکتان به شما آموزش داده بر روی زخم قرار دهید. ممکن است که شما از پانسمان مرطوب به خشک استفاده کنید. همچنین می توانید از پانسمان تریتا برای این منظور استفاده نمایید.

وقتی که کار شما تمام شد دست های خود را بشویید.

پانسمان قدیمی و سایر وسایل مورد استفاده را در یک کیسه پلاستیکی ضد آب بریزید. در کیسه را محکم گره داده و آن را در سطل زباله قرار دهید.

لباس هایی که در زمان تعویض پانسمان به تن داشتید را به طور جداگانه از لباس های دیگر بشویید. از پزشک خود بپرسید که آیا برای شستشوی این لباس ها به مواد ضدعفونی کننده نیاز دارید.

هر پانسمان را فقط یکبار استفاده کنید. هرگز از پانسمان استفاده شده مجددا استفاده نکنید.

چه زمان باید با پزشک تماس گرفت؟

با پزشک خود تماس بگیرید، اگر:

در ناحیه زخم شاهد افزایش قرمزی، درد، تورم یا خونریزی هستید.

زخم بزرگتر یا عمیق تر شده یا  ظاهری خشک و تیره رنگ دارد.

زهکشی که از زخم یا اطراف آن بیرون می آید، افزایش یافته یا ضخیم، سبز یا زرد شده و یا بوی نامطبوعی دارد.

دمای بدن شما ۳۸ درجه سانتیگراد یا بالاتر است ( تب دارید).

 

منبع : treetta.com

آموزشات عمومی, عمومی ادمین

مراقبت خانگی از زخم ها

اگر زخمی در پوست شما ایجاد شد که فکر می کنید نیاز به مراقبت و درمان پزشکی دارد (یعنی شدید و عمیق بود)، فورا آن را توسط پانسمان تمیز و ضدعفونی ببندید و به پزشک مراجعه کنید. ولی اگر زخم سطحی و یا متوسط بود، اولین کاری که باید انجام دهید، تمیز کردن محل زخم می باشد.

آسیب های وارده به پوست مانند زخم، بریدگی و خراش، در اپیدرم (لایه خارجی) پوست اثر گذاشته و یا به قسمت های عمیق تر پوست وارد می شود.

 

بر اساس شدت آسیب وارده، درمان و مراقبت صحیح از زخم متفاوت می باشد. اما اصول کلی در برخورد با هر نوع زخمی (خفیف تا شدید)، کاهش ابتلا به عفونت و تمیز نگه داشتن زخم می باشد.

 

تمیز و ضدعفونی کردن زخم

اگر زخمی در پوست شما ایجاد شد که فکر می کنید نیاز به مراقبت و درمان پزشکی دارد (یعنی شدید و عمیق بود)، فورا آن را توسط پانسمان تمیز و ضدعفونی ببندید و به پزشک مراجعه کنید. ولی اگر زخم سطحی و یا متوسط بود، اولین کاری که باید انجام دهید، تمیز کردن محل زخم می باشد.

 

منطقه زخمی را به مدت چند دقیقه، زیر آب سرد بگیرید و اصلا محل زخم را محکم زیر آب نمالید و چیزی را با آن تماس ندهید، زیرا بسیاری از مواقع مشاهده می شود که با مالیدن زخم، خونریزی آن بیشتر می شود.

 

اگر می توانید محل آسیب دیده را به آرامی مالش دهید، طوری که خونریزی بدتر نشود. مالش آرام سبب می شود که اگر ذرات گردوغبار در داخل زخم فرو رفته باشد خارج شوند.

 

اما توصیه می شود که به جای آرام مالیدن هم، از بتادین برای ضدعفونی کردن زخم استفاده کنید. ولی بتادین را داخل زخم نریزید، بلکه اطراف زخم بمالید.

سعی کنید طی دو روز اول پس از ایجاد زخم، چهار بار در روز منطقه زخمی را شستشو داده و آن را با بتادین ضدعفونی کنید تا احتمال بروز عفونت از بین برود

به آرامی شستن زخم یکی از اصولی است که باید طی چند روز اول رعایت شود، زیرا احتمال باز شدن زخم در اثر فشار دست وجود دارد.

 

متوقف کردن خونریزی

اگر زخم شما دچار خونریزی شد و پس از تمیز کردن زخم باز هم خونریزی کرد، سعی کنید با اعمال فشار صحیح، جریان خون را متوقف کنید.

 

می توانید از پارچه تمیز و ترجیحا از گاز استریل برای اعمال فشار بر زخم استفاده کنید. اگر پس از اعمال فشار، باز هم زخم شروع به خونریزی کرد و خون کاملا پارچه را فرا گرفت، به جای برداشتن گاز استریل آغشته به خون، از گاز استریل جدید بر روی همان گاز قبلی استفاده کرده و فشار صحیح را برای متوقف کردن خونریزی اعمال کنید. حتی گاهی ممکن است مجبور به اعمال فشار بر روی زخم تا حدود نیم ساعت شوید.

 

تذکر :  اگر اندامی که دچار زخم و خونریزی شده است را می توانید حرکت دهید، مانند دست و پا، آن را بالاتر از قلب نگه دارید تا از خونریزی بیشتر جلوگیری شود.

تمیز نگه داشتن محل زخم به منظور جلوگیری از ورود میکروب ها

سعی کنید پس از آن که زخم را زیر آب شستشو دادید، آن را با گاز استریل یا پارچه تمیز ببندید.  پس از گذشت چند ساعت حتما پانسمان زخم را عوض کنید.

 

برای تعویض پانسمان حتما نکات بهداشتی را رعایت کنید، مثلا دست های خود را با آب و صابون بشویید. حتی توصیه می شود که گاز استریل را همان لحظه که قصد تعویض پانسمان را دارید، از بسته خود خارج کنید نه زودتر، زیرا ممکن است میکروب ها و آلودگی های موجود در هوا را جذب کرده و باعث عفونت زخم شود.

 

از تحریک زخم ها بپرهیزید

در برخی از انواع زخم ها مانند سوختگی ها نیاز است که فرد توجه خاصی به آن داشته باشد. سوختگی سبب تخریب غدد تولیدکننده چربی در پوست می شود. بنابراین پوست خشک می شود و نباید هرگز از موادی که حاوی الکل است به طور مستقیم روی زخم ها استفاده نکنید.

 

معمولا از پماد آنتی بیوتیک (با تجویز پزشک) برای ترمیم هرچه سریع تر زخم استفاده می شود. این پماد مانع از خشکی پوست در منطقه آسیب دیده می شود.

قبل از گذاشتن پانسمان جدید بر روی زخم، چند دقیقه به پوست خود فرصت دهید تا اصطلاحا نفس بکشد. سپس اقدام به بستن پانسمان جدید کنید

توصیه ها

1- برای ضدعفونی کردن زخم هایی که عمیق نیستند و خیلی هم خونریزی ندارند، استفاده از آب نمک رقیق نیز مانعی ندارد. ولی در زخم های عمیق استفاده از آب نمک توصیه نمی شود، زیرا آب نمک سبب سوزش بیش از حد زخم های عمیق خواهد شد.

 

2- در صورتی که زخم دچار التهاب و خارش است، می توانید با تجویز پزشک از پمادهای مسکن استفاده کنید. این پمادها از بروز عفونت در زخم نیز جلوگیری می کنند.

 

3- سعی کنید مکانی تمیز را برای تعویض پانسمان زخم خود انتخاب کنید. محیط های آلوده برای این کار مناسب نیستند، زیرا آلودگی بر روی زخم اثر کرده و احتمال بروز عفونت زخم را زیاد می کند.

 

4- قبل از گذاشتن پانسمان جدید بر روی زخم، چند دقیقه به پوست خود فرصت دهید تا اصطلاحا نفس بکشد. سپس اقدام به بستن پانسمان جدید کنید.

 

5- اگر با وجود رعایت تمام مواردی که گفته شد احساس می کنید که زخم نه چندان عمیق شما دچار التهاب و خارش شد و یا بسیار دردناک و ناراحت کننده است، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

 

 

منبع : tebyan.net